Οι ωραιότερες παραλίες της (λακωνικής) Μάνης

Αναδεικνύουν τη Μάνη στον απόλυτο καλοκαιρινό προορισμό.

Το εξωπραγματικά πέτρινο τοπίο της, με τα πυργόσπιτα στις κορυφές ανεμοδαρμένων λόφων, είναι ένας λόγος να αγαπήσεις τη Μάνη. Ένας άλλος είναι οι παραλίες της
Με τα κρυστάλλινα νερά τους να καταλήγουν στην αγκαλιά βοτσαλωτών στην πλειοψηφία τους, αλλά και αμμουδερών κολπίσκων, είναι μερικές από τις ωραιότερες παραλίες ολόκληρης της Πελοποννήσου.

Γι’ αυτό και αναδεικνύουν τη Μάνη στον απόλυτο καλοκαιρινό προορισμό.
Θα σου πούμε, όμως, ένα μυστικό: Θα τις απολαύσεις καλύτερα την άνοιξη, όταν τα νερά τους είναι μεν ακόμα (πολύ) δροσερά, αλλά τα αγριολούλουδα χρωματίζουν τους πέτρινους λόφους γύρω τους, τα μονοπάτια είναι ακόμα περπατήσιμα (το καλοκαίρι ο ήλιος που αντανακλά εκτυφλωτικός στην πέτρα δυσκολεύει κατά πολύ τα πράγματα) και τα πλήθη λάμπουν διά της απουσίας τους. Ξεκινάμε;

Το Σκουτάρι

Αλλιώς γνωστή και ως η παραλία της Αγίας Βαρβάρας, από το ομώνυμο πέτρινο εκκλησάκι που είναι χτισμένο τρία βήματα από εκεί που σκάει το κύμα. Έχει χρυσαφένια άμμο έξω και βοτσαλάκι μέσα στο νερό, κρυστάλλινα νερά και φουντωτές πικροδάφνες στο πίσω μέρος της. Είναι ιδανική για πιτσιρίκια, καθότι προστατευμένη από τον αέρα που ταλαιπωρεί συχνά την περιοχή. Δεν είναι οργανωμένη, έχει όμως ταβερνάκια που σερβίρουν φρέσκα θαλασσινά σε τραπεζάκια πάνω στην άμμο.
Οι παραλίες του Κότρωνα

Η κεντρική παραλία του Κότρωνα είναι μεγάλη και αμμουδερή, με ρηχά πεντακάθαρα νερά, ιδανικά για μικρά παιδιά. Αυτή που έχεις δει σε περισσότερες φωτογραφίες ως «παραλία του Κότρωνα», μια βοτσαλωτή λωρίδα γης ανάμεσα σε δύο θάλασσες, λέγεται Σκοπά ή Νησάκι, και αν την ακολουθήσεις ως το τέλος της θα βρεθείς στο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου, επάνω στο «νησάκι» (χερσονησίδα, επισημότερα) Σκοπά. Αν φτάσεις ως εδώ ορεξάτος για λίγο ακόμα περπάτημα, στο τέλος του μονοπατιού που διασχίζει το «νησί» θα βρεις μια μικρή, μυστική και απομονωμένη παραλιούλα, ό,τι πρέπει για ερημίτες, τη Συκιά, με φανταστικά νερά και φυσική σκιά.

Λίγο έξω από τον Κότρωνα, στο δρόμο προς το Φλομοχώρι, η Χαλικιά του Βάττα είναι μια ακόμα καταπληκτική παραλία, με μεγάλα ολόλευκα βότσαλα και φανταστικά γαλαζοπράσινα νερά, ό,τι πρέπει για βουτιές με μάσκα. Φέρτε την δική σας ομπρέλα, γιατί η παραλία δεν είναι οργανωμένη και σκιά δεν υπάρχει πουθενά.
Η Αλύπα

Τα μεγάλα λευκά βότσαλα συνεχίζονται κι εδώ, και βρέχονται επίσης από εξωπραγματικά σμαραγδένια νερά, στον μικρό κολπίσκο της Αλύπας. Παραδοσιακοί πέτρινοι πύργοι ξεφυτρώνουν δυο βήματα από την παραλία, για να εξασφαλίζουν στις βουτιές σου την απόλυτη μανιάτικη θέα.

Η Άμπελος
Έχει ίσως τα ωραιότερα νερά σε ολόκληρη τη Μάνη (ναι, εντυπωσιακότερα και από εκείνα στο Λιμένι) και μεγάλα λευκά βότσαλα μέσα κι έξω από το νερό. Θα την βρεις στο τέρμα του τσιμεντένιου δρόμου που κατηφορίζει από τον Άγιο Κυπριανό, με τις ξαπλωστρομπρέλες να λάμπουν κι εδώ διά της απουσίας τους.

Ο Ταξιάρχης της Κοκκάλας

Με μεγάλα λευκά βότσαλα, ανοιχτογάλαζα, σχεδόν κυκλαδίτικα νερά, καλαμένιες ομπρέλες να κάνουν το τοπίο εξωτικό, και ένα πέτρινο εκκλησάκι, τον Ταξιάρχη, να στολίζει την άκρη της, είναι ωραιότατη επιλογή για την πρώτη βουτιά της ημέρας αν μένεις στην Κοκκάλα ή τα πέριξ της.

Το Πόρτο Κάγιο

Φωλιασμένη σε έναν απάνεμο, βοτσαλωτό κολπίσκο, η παραλία του Πόρτο Κάγιο είναι οργανωμένη ως ένα σημείο, έχει όμως και ελεύθερο κομμάτι να απλώσεις την πετσέτα σου αν δεν συμπαθείς τις ξαπλώστρες. Φημισμένη για τα ταβερνάκια της, που σερβίρουν φρέσκο ψάρι σε τραπεζάκια έξω, η παραλία –όπως και το χωριό– έχει πάρει το όνομά της από το γαλλικό Port des Cailles, λιμάνι δηλαδή των ορτυκιών.

Λίγα χιλιόμετρα βόρεια από το Πόρτο Κάγιο, ο Αντρόγιαλος είναι μια από τις πιο εντυπωσιακές παραλίες της Μάνης από άποψη φυσικού τοπίου, με ένα μικρό ποταμάκι να καταλήγει στα κρυστάλλινα νερά της και απροσδόκητα πράσινες για τα δεδομένα της Μάνης βουνοπλαγιές να την κορνιζάρουν. Έχει όμως, πρόσβαση μόνο διά θαλάσσης, και μόνο με δικό σας πλωτό μέσο.

Το Μαρμάρι


Πολλοί θα σου πουν πως αυτή είναι η ωραιότερη αμμουδερή παραλία της Μάνης –και μάλλον θα έχουν δίκιο. Στην πραγματικότητα δεν είναι μία, αλλά τρεις συνεχόμενες αμμουδιές, όλες τους με φανταστικά, διάφανα νερά και μαγευτική θέα στις γυμνές λοφοπλαγιές που βουτούν στην θάλασσα. Η κεντρική παραλία ακριβώς μπροστά στο ξενοδοχείο, είναι αυτή με την ευκολότερη πρόσβαση, και είναι οργανωμένη, με ξαπλώστρες και ομπρέλες. Οι άλλες δύο προσεγγίζονται από (εύκολα) μονοπάτια, και είναι σαφώς πιο ήσυχες.

Οι Κάποι

Νερά τόσο διάφανα που μοιάζουν με πισίνας, μεγάλα λευκά βότσαλα κι ένας πολύ ενδιαφέρων βυθός, ό,τι πρέπει για βουτιές με μάσκα, συνθέτουν αυτή την άγνωστη εν πολλοίς παραλία που εγγυάται… την ησυχία σας, ακόμα και τον Δεκαπενταύγουστο. Έχει λίγο περπάτημα σε βατό μονοπάτι για να φτάσεις εδώ, και έναν βράχο στην άκρη της, τη Γαϊδουρόπετρα, που θα ενθουσιάσει τους λάτρεις των βουτιών από ψηλά.

Η παραλία του Αλμυρού
Πολύ κοντά στα Άλικα, ο βοτσαλωτός κολπίσκος του Αλμυρού βρέχεται από διαυγή γαλαζοπράσινα νερά, κι έχει στην άκρη του μια εντυπωσιακή σπηλιά να παρέχει απλόχερα την σκιά της στους λουόμενους που δεν προνόησαν να φτάσουν εδώ με την ομπρέλα τους. Βράχια για βουτιές από ψηλά συμπληρώνουν την εικόνα, ενώ στο δρόμο προς τα εδώ θα συναντήσεις και κάποια απομεινάρια της αρχαίας Καινήπολις.

Το Λιμένι

Το Λιμένι, βασικά, δεν είναι παραλία. Έχει, όμως, τόσο απίστευτα νερά, που δεν υπάρχει περίπτωση να μην μπεις στον πειρασμό να βουτήξεις –αυτό, άλλωστε, κάνουν όλοι. Η ασυνήθιστη διχρωμία της θάλασσας, που είναι στην αρχή το απόλυτο τιρκουάζ και προς τα μέσα βαθυγάλαζη, οφείλεται στο γεγονός πως τα νερά στα πρώτα μέτρα είναι γλυκά, χάρη στα υπόγεια ρεύματα που χύνονται στην θάλασσα. Βραχάκια και σκαλάκια καταλήγουν σε αυτή τη μαγική φυσική πισίνα για βουτιές. Ο δε βυθός της θάλασσας είναι αμμουδερός, και τα νερά ρηχά στην αρχή, βαθαίνουν σταδιακά.
Παραλίες