Η Μονεμβασιά δεν είναι ένας ακόμα προορισμός είναι εμπειρία

12 Απόλυτα Μονεμβασιώτικες εμπειρίες που πρέπει να ζήσεις

Της Ηρώς Κουνάδη

Αυτό δεν είναι ένα ακόμα κείμενο που θα σου πει για Φράγκους και Βυζαντινούς, για πειρατές και ποιητές, για θρύλους και για ιππότες. Σου τα έχουμε πει και ξαναπεί

Αυτό είναι ένα κείμενο που θέλει να σου θυμίσει ότι η Μονεμβασιά δεν είναι ένας ακόμα προορισμός. Είναι εμπειρία. Κι αυτοί είναι δώδεκα διαφορετικοί τρόποι να τη ζήσεις.
                    

Να βάλεις ξυπνητήρι νωρίς, πολύ νωρίς, για να πας μέχρι τον φάρο (μην τρομάζεις, 5-10 λεπτά περπάτημα απ' όπου και αν είσαι) περνώντας κάτω από την πύλη του ανατολικού τείχους, και να δεις τον ήλιο να ανατέλλει μέσα από την θάλασσα και να βάφει κατακόκκινο τον ουρανό.

 

Να κάνεις μια βουτιά από το Πορτέλλο, κάτω από την πύλη της θάλασσας, στο νότιο τείχος. Και να απομακρυνθείς κολυμπώντας λίγο από τα βραχάκια του, γιατί πού αλλού έχεις την ευκαιρία να κάνεις τις απλωτές σου με φόντο μια μεσαιωνική καστροπολιτεία; Το Πορτέλλο έχει τέλεια σκιά από το μεσημέρι και μετά, όταν ο ήλιος σκαρφαλώνει πίσω από τον βράχο, και βολικότατη σκαλίτσα για να μην σκαρφαλώνεις κι εσύ βράχια βγαίνοντας.

 

Να απαρνηθείς για λίγο το κάστρο σου, για χάρη της τέλειας αμμουδιάς στο Καστράκι, λίγα χιλιόμετρα μακριά, στα ριζά του λόφου όπου βρίσκονται τα ερείπια της Αρχαίας Επιδαύρου Λιμηράς. Και να απλώσεις εκεί τις ψάθες και τα κουβαδάκια σου, στη σκιά των πεύκων.

 

 

Να επιστρέψεις πεινασμένος αργά το μεσημέρι, και να πιάσεις τραπεζάκι σε μια σκιερή αυλή ή σε ένα μπαλκονάκι με θέα στο απέραντο γαλάζιο του Μυρτώου, και να δοκιμάσεις χειροποίητα τσαΐτια, αυτές τις υπέροχες αρωματικές χορτόπιτες με το λεπτό και τραγανό φύλλο που φτιάχνονται μόνο εδώ στον πελοποννησιακό νότο.

 

Να δοκιμάσεις τοπικά κρασιά από ποικιλίες θρυλικές, βαφτισμένες αιώνες πριν, από τους ιππότες. Και να τα συνοδεύσεις με σπάνια, εκλεκτά τυριά και άλλες ντόπιες λιχουδιές.

 

Να σκαρφαλώσεις λαχανιάζοντας τις Βόλτες, αυτά τα φιδογυριστά λιθόστρωτα ως την πύλη της Άνω Πόλης, σταματώντας κάθε λίγα βήματα για να βγάλεις άλλη μια πανοραμική φωτογραφία του ροζομελένιου μωσαϊκού από σπίτια, ταράτσες και εκκλησάκια που είναι η Κάτω Πόλη όπως φαίνεται από εδώ ψηλά.

 

Να κοντοσταθείς για να ξαναβρείς την ανάσα σου πριν περάσεις τη δαιδαλώδη πύλη της Άνω Πόλης, πιο μεγαλειώδη και πιο ατμοσφαιρική από την γνωστή, την κάτω εκδοχή της.

 

 

Να περιπλανηθείς στα (λουλουδιασμένα την άνοιξη) πλατώματα ανάμεσα στα ερείπια των σπιτιών των αρχόντων που έμεναν εδώ, αφήνοντας για τον λαό την κάτω πόλη.

 

Να βρεις την απάντηση στο αιώνιο καλοκαιρινό δίλημμα: Να το κάνεις όλο αυτό αργά το απόγευμα, για να χαζεύεις την καστροπολιτεία λουσμένη στο χρυσαφένιο φως του ηλιοβασιλέματος, ή νωρίς το πρωί για να επισκεφθείς και την υπέροχη Αγία Σοφία των Βυζαντινών, που μένει ανοιχτή ως τις 16.00;

 

Να αράξεις βράδυ στο νότιο τείχος, μπροστά στη Μεγάλη Ντάπια, για να χαζεύεις με τις ώρες έναν από τους πιο γεμάτους αστέρια ουρανούς που έχεις δει ποτέ να αγκαλιάζει το πανόραμα της Καστροπολιτείας.

 

Να μείνεις σε ένα από τα φαντασμαγορικά δωμάτια του παραδοσιακού ξενοδοχείου Μαλβάζια,

το κεντρικό κτίριο του οποίου απλώνεται σε επτά πέτρινα μονεμβασιώτικα σπίτια που απολαμβάνουν συγκλονιστική θέα στην θάλασσα από τα μπαλκόνια και τα παράθυρα τους, ελάχιστα βήματα από το ανατολικό τείχος (τώρα δεν έχεις πια καμία δικαιολογία για το πρωινό ξύπνημα που λέγαμε στην αρχή).

 

 

Και να πιάνεις κάθε βράδυ τραπεζάκι στο ομώνυμο cocktail bar δίπλα του, που απλώνει τις ψάθινες καρεκλίτσες του σε ένα πλάτωμα με μοναδική θέα στη θάλασσα, απ' όπου έχεις την αίσθηση πως θα απλώσεις το χέρι και θα πιάσεις τα αστέρια στον ουρανό.

 Διαμονής
Προορισμών